سلام خدای نارنجهای نارنجی و برگهای سبز باغچه.

سلام خدای ابرهای سیاه یکدست.

سلام خدای هوای سرد زمستان.

سلام خدای مهربان قلبم و ماه.

دوستت دارم. مراقبم باش. دست دلم را بگیر و محکم بغلم کن.

کاش این روزام زودتر میگذشت.

این غم عمیق. این بی قراری . این بلاتکلیفی.

چیزی که به غمگین تر شدنم دامن میزنه اینه که: به هیچ دردی نمی خورم

همه ی کسایی که فکر میکنن من حق اون دوتا دو هفته فرار رو طی این دوسال لعنتی نداشتم، کثافتن.